„Bunga bunga” – o co chodzi z Berlusconim? Krótkie wyjaśnienie dla moich czytelników.
Określenie „bunga bunga” stało się głośne na całym świecie w związku z byłym premierem Włoch Silviem Berlusconim. Chodzi o prywatne imprezy organizowane w jego rezydencjach, na których – według relacji uczestniczek, świadków i prokuratury – miały odbywać się wystawne przyjęcia z udziałem młodych kobiet, tańców o charakterze erotycznym i układy polegające na „wynagradzaniu” uczestniczek za obecność i dyskrecję. Sprawa miała kilka wymiarów:
-> Polityczny i moralny – premier demokratycznego państwa, deklarujący przywiązanie do „tradycyjnych wartości”, prowadził podwójne życie: oficjalnie polityk i katolik, nieoficjalnie bohater seksualno‑towarzyskich skandali. To wywołało debatę o standardach życia publicznego, hipokryzji elit i o tym, na ile prywatne życie polityka jest sprawą obywateli.
-> Prawny – Berlusconi był oskarżany m.in. o korzystanie z usług nieletniej prostytutki („Ruby”) oraz nadużywanie władzy, gdy próbował wpływać na policję, by ją uwolnić z aresztu. Część wyroków uchylano, część przedawniano, ale cała seria procesów ujawniła, jak mocno splecione były we Włoszech polityka, biznes, media i świat rozrywki.
-> Symboliczny – „bunga bunga” weszło do języka potocznego jako symbol: zepsucia elit, traktowania kobiet jak „rekwizytów”, kupowania lojalności i milczenia za pieniądze, stanowiska, prezenty, oderwania klasy rządzącej od codziennych problemów zwykłych ludzi.
Dla dziennikarzy i komentatorów politycznych „afera bunga bunga” to nie tylko plotka obyczajowa, ale przykład, jak rozrywkowo‑mafijno‑towarzyski styl życia może przenikać do instytucji państwa. Pokazuje też, jak ważna jest przejrzystość życia publicznego i realna kontrola nad władzą – bo tam, gdzie jej brakuje, „bunga bunga” staje się nie tylko prywatną zabawą, ale mechanizmem rządzenia.
ANDRZEJ SZULECKI - BLOGER "CHLORKOWYBUNT" 
Dodaj komentarz